Marian: "Ik heb groene vingers en oog voor detail."
Marian (vrijwilliger sinds 2024) zorgt elke dag voor de plantjes, staat gemiddeld drie keer per week ingeroosterd, poetst eens in de drie weken met de poetsclub en springt daarnaast vaak bij om gaten in de planning op te vullen.
Tekst en foto: Jessie Vermeer
Bezige bij
Marian (69) heeft een achtergrond in de gezondheidszorg. Twee jaar geleden verhuisde ze naar Breda, waar ze nu alleen woont in het Chassépark. Ze is een bezige bij en bovendien heel sportief: pilates, fitness, yoga en sinds kort ook Zilver Fitness. Daarnaast houdt ze van beeldhouwen, naar de film gaan, een goed boek lezen of gezellig uit eten in klein gezelschap.
De eerste kennismaking
Na haar pensioen zocht Marian een leuke manier om haar vrije tijd in te vullen en meer onder de mensen te zijn. Eerst solliciteerde ze bij een hospice om mensen in hun laatste levensfase te begeleiden. Privé had ze daar ervaring mee omdat ze tot het einde zorgde voor haar man. Tot haar verrassing werd ze afgewezen. Diezelfde avond ging ze met een vriendin iets drinken bij Ted’s. Omdat het café dicht ging, schoven ze voor een diner aan in het Filmhuis. De sfeer sprak haar meteen aan. Haar vriendin zei: “Marian, dit is toch veel leuker om als vrijwilliger te doen!”
Horecatijger
Marian besefte dat ze eigenlijk ook wel klaar was met de zorg. Tijd voor iets lichters. De horeca zit haar in het bloed. Haar ouders runden een horecazaak tot ze zestien was. Aanpakken is haar met de paplepel ingegoten. Marian vertelt: “Ik vind het leuk om mensen te bedienen en ze een fijne tijd te bezorgen. Maar ik trek me ook wel eens terug in de keuken voor de afwas. Glazen poets ik liever met de hand vóór ze de vaatwasser in gaan, voor het beste resultaat.”
Groene vingers en oog voor detail
Marian houdt niet van rommel. Ze is initiatiefnemer van de ‘Mien Dobbelsteen-poetsclub’, waarin ze met vijf vrouwen en één man eens per drie weken een ander deel van het Filmhuis grondig schoonmaakt. “Muziek aan en gezellig koffiedrinken horen daar ook bij.” vertelt ze enthousiast. Daarnaast is ze, zoals ze zelf zegt, ´Directeur Groenvoorziening´. Iedere dag verzorgt ze de plantjes. Ze heeft geen eigen tuin en omdat ze zo dichtbij woont, kost haar dat geen moeite.
Verantwoordelijkheidsgevoel
Marian maakt door haar loyaliteit, perfectionisme en oog voor detail écht een verschil. “Mijn motto is dat het in de horeca gewoon goed moet zijn,” zegt ze. “Die professionaliteit verwacht ik ook van mijn collega-vrijwilligers. De manier waarop ik dit overbreng, daar kan ik nog wat beter op letten: C’est le ton qui fait la musique!” voegt ze lachend toe.
Voor Marian is Filmhuis Botanique dé plek waar vrijwilligerswerk samenkomt met plezier en gezelligheid. Ze maakt graag deel uit van een hechte groep mensen die een gezamenlijk doel nastreeft.
Filmfavorieten:
- The Teacher who promised the sea
- The Salt Path
- The North
- The Materialist
- Films met een realistisch thema