Steven: “We houden allemaal een beetje van elkaar.”
Steven (1969) is getrouwd met Ira en is vader van een zoon en een dochter, die inmiddels het huis uit zijn. Twee jaar geleden ging hij op zoek naar een nieuwe vrijwilligersrol in de culturele sector, nadat hij jaren bij poppodium PARA actief was geweest. Iets dat structuur en continuïteit zou brengen in zijn week. Met zijn affiniteit voor film was hij meteen enthousiast toen hij de oproep voor nieuwe vrijwilligers bij het Filmhuis zag. Sinds de opstart is hij betrokken en is hij wekelijks actief. “Het Filmhuis voelde vanaf het eerste moment als een warme plek waar ik mezelf kan zijn,” vertelt hij.
Tekst en foto: Jessie Vermeer
Rust en regelmaat
Steven vertelt: “Door mijn gezondheid ben ik al bijna twintig jaar volledig arbeidsongeschikt. Rust en regelmaat zijn heel belangrijk om mijn energie goed te kunnen verdelen. Na een vakantieperiode kost het me vaak weer een maand om in mijn ritme te komen. Zwemmen is mijn uitlaatklep. Het helpt me om met mijn reuma om te gaan.” Daarnaast houdt hij van muziek en film en is hij graag creatief bezig met klei, steenbewerking of 3D-printen. “Dat soort dingen geven me rust én voldoening; het zijn momenten waarop ik even helemaal opga in wat ik doe.”
Drie keer per week
Steven is één dag per week actief als vrijwilliger bij het Filmhuis en komt daarnaast twee keer per week langs als gast. Hij vertelt: “Waar ik vroeger een krantje las in café De Bommel, doe ik dat nu gezellig hier.” Eens in de drie weken helpt hij ook mee met de ‘Dobbelsteen Poetsclub’.
Steven: “Mijn missie is dat alles in de horeca schoon en netjes geordend moet zijn. Dat geeft mij rust en overzicht.”
Fouten maken mag
“Als vrijwilliger krijg je hier de kans om dingen uit te proberen,” vertelt Steven. “Het draait om horeca, gastvrijheid en kaartverkoop, maar ook schoonmaken hoort erbij. Ik ben een echte allrounder en geniet van de afwisseling. Niet alles gaat vanzelf. Je hebt te maken met de techniek van twee verschillende kassa’s en het draaien van films.” Lachend voegt hij toe: “Ik probeer alles te doen. En als ik er niet uitkom, is er altijd wel iemand die het weet. Dat geeft een veilig gevoel. Fouten maken mag hier.”
Persoonlijke connectie
Steven: “De korte interacties met gasten vind ik het leukst. Een praatje maken of iemand een compliment geven. Die connectie geeft me energie en daarmee probeer ik het verschil te maken. Dat geldt trouwens ook voor het contact met de andere vrijwilligers. Dat is soms een uitdaging, want ik heb de neiging om dingen graag op mijn eigen manier te doen. Maar ik leer dat het niet altijd nodig is om het laatste woord te hebben.” Hij merkt dat hij door het vrijwilligerswerk niet alleen anderen helpt, maar ook zelf groeit in geduld en samenwerking.
Een heel fijne plek
Steven geniet zichtbaar van zijn rol bij het Filmhuis. “Het is gewoon een heel fijne plek om te zijn,” zegt hij. “Het is een mooie groep mensen: de vrijwilligers, het bestuur, de koks. Iedereen staat voor elkaar klaar, werkt graag samen en houdt ook een beetje van elkaar.” Het Filmhuis geeft hem ritme, gezelligheid en voldoening in zijn week, én de kans om een fijne filmbeleving te hebben. “Het voelt niet als werk,” besluit hij, “maar als onderdeel van mijn leven.”
Filmfavorieten:
- Nomadland
- Perfect Days