Marjanne: “Iedereen zou iets moeten bijdragen als vrijwilliger”
Marjanne (1967) woont samen met haar man Arnoud, met wie ze inmiddels twintig jaar getrouwd is. Ze hebben een dochter van achttien. In het dagelijks leven werkt ze als communicatiemanager in de cosmeticabranche, maar haar leven speelt zich zeker niet alleen daar af.
Tekst en foto: Jessie Vermeer

Een tweede thuis in Zuid-Afrika
Los van elkaar hadden ze allebei een voorliefde voor Zuid-Afrika. Inmiddels is het land voor het gezin een tweede thuis. Drie keer per jaar verblijven ze er, in hun guesthouse en restaurant, vlak bij Port Elizabeth. Wat ooit begon als een droom, groeide uit tot een eigen plek midden in de natuur. Marjanne richt zich op de styling: het inrichten van de kamers en het zoeken naar kunst en vintage stukken.
“Stylen en een sfeer neerzetten zit in mijn vingers,’ vertelt ze. ‘Ik kan uren struinen naar kunst, meubels of bijzondere accessoires. Zelfs als ik niet alles tegelijk koop, ontstaat er toch een herkenbare stijl. Dat creatieve proces maakt me blij.”
Ubuntu in de praktijk
Naast de B&B doen Marjanne en haar gezin er nog iets heel bijzonders. Elk jaar organiseren ze een vakantieweek voor kinderen uit Philippi, een township in Kaapstad.
“We nemen ze namens onze stichting Dutch African Badger mee naar een wildpark en laten ze bij ons logeren. Voor veel kinderen is het de eerste keer dat ze de schoonheid van hun eigen land echt zien,” zegt Marjanne. “Hun blijdschap en dankbaarheid geven me kippenvel. Ubuntu – het idee van verbondenheid en voor elkaar zorgen – dát is de kern. Het inspireert me om meer te connecten met de lokale gemeenschap en creatieve activiteiten op te zetten, zoals zoeken naar mogelijkheden van het maken van kunst”
Vrijwilligerswerk in eigen stad
Marjanne is van mening dat als je de ruimte, tijd en gezondheid hebt, iedereen iets bij zou moeten dragen als vrijwilliger. Dat doet ze zelf ook graag in Nederland. Toen ze een advertentie van het Filmhuis zag waarin een gastvrouw werd gezocht, aarzelde ze geen moment.
“Alle vinkjes stonden op groen,” lacht ze. “Ik kende het gezellige terras al en de sfeer sprak me meteen aan. Dankzij mijn ervaring met het organiseren van events voelde de rol van gastvrouw als een tweede natuur. Ik geniet ervan om mensen welkom te heten, ze op hun gemak te stellen en ervoor te zorgen dat ze zich helemaal thuis voelen. Gastvrijheid zit gewoon in mijn DNA.”
Leren en groeien
Horeca-ervaring had ze niet, maar dat weerhield haar niet om aan een nieuw avontuur te beginnen. “In het begin vond ik het best veel: de twee verschillende kassa’s, alle soorten koffie, de gerechten en het wisselende driegangenmenu. Maar ik ben iemand die graag leert en streeft naar kwaliteit. Dus ik leer de menukaart uit mijn hoofd en enthousiasmeer gasten voor speciale evenementen.”
De beloning van vrijwilligerswerk
Voor Marjanne is vrijwilligerswerk onbetaalbaar, ook al levert het geen inkomsten op.
“Ik draag bij aan het sociale karakter van deze plek en dat voelt waardevol. Het team van vrijwilligers is ontzettend leuk en bevlogen, en ik ga altijd met een blij en energiek gevoel naar huis. Het Filmhuis is voor mij een verborgen pareltje in de stad. Ik ben een trotse ambassadeur en beveel het Filmhuis in mijn netwerk van harte aan, niet alleen voor films, maar ook voor een drankje of een feestje. Deze plek heeft me zoveel mooie connecties gebracht. Dat is misschien wel de grootste beloning.”
Filmfavorieten:
- As it is in Heaven
- En Fanfare
- The last journey
- Amelie
- Films met een open einde die iedereen anders interpreteert



